حبيب الله الهاشمي الخوئي
206
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة
نبريده است شما را از أو پردهء ، وبسته نشده است از شما نزد أو هيچ درى ، وبدرستى كه أو در هر مكان ودر هر وقت وزمان حاضر ، وبا هر انسان وجانّ مصاحب . صدمه نمىرساند كرم أو را بخشش وعطا ، ونقصان نمىرساند خزانهء احسان أو را كرم أو ، وتمام نمىنمايد بحر عطاى أو را هيچ سؤال كنندهء ، وبپايان نمىرساند نعمتهاى أو را هيچ عطيهء ، پيچيده نمىنمايد أو را شخصي از شخصي ، ومشغول نمىگرداند أو را آوازى از آوازى ، ومانع نمىشود أو را بخششى از ربودنى ، ورو گردان نمىسازد أو را غضبى از رحمتي ، وحيران نمىگرداند أو را رأفتي از عذابي ، وپنهان نمىدارد پنهانى ذات أو از آشكارى آثار أو ، ومنقطع نمىسازد ظهور آثار أو از خفاء ذات أو ، نزديك شد بمخلوقات با علم وقيوميّت پس دور شد از ايشان بحسب ذات ، وبلند شد بهمه چيز با استيلا وسلطنت پس نزديك شد بايشان با علم واحاطه وظاهر شد پس از كثرت ظهور خفا بهم رساند ، ومخفى گشت پس در خفايش آشكار گرديد ، ولنعم ما قيل : از همه كان بي نياز وبر همه مشفق وز همه عالم نهان وبر همه پيدا وجزا داد بهمهء عباد وجزا داده نشد ، وخلق نفرمود خلق را با جولان فكر وتدبير ، وطلب أعانت نجست از ايشان بجهت عجز وضعفي . وصيّت ميكنم شما را اى بندگان خدا بتقوى وپرهيزكارى خدا پس بدرستى كه آن تقوى افساريست مانع از دخول هلاكتها ، وقوام دين شما با اوست ، پس بچسبيد بريسمانهاى محكم أو ، وچنك بزنيد بحقيقتهاى آن يعنى اعتقادات حقهء يقينية كه راجع مىسازد شما را بمكانهاى راحت ووطنهاى با وسعت وحصارهاى محكم ومنزلهاى عزت در روزى كه شاخص مىشود در آن ديدها ، وتاريك مىشود بسبب شدت آن روز أطراف عالم ، ومعطل وبى صاحب مىماند در آن روز شتران كم شير كه از مدت حمل أو ده ماه گذشته باشد ونزديك بزائيدن شود . ودميده شود در صور إسرافيل پس مضمحل وهلاك مىشود هر قلب ، ولآل مىشود